
غـــرور نـذاشـت بـهـت بـگــم قـدّ خـدا دوسـت دارم
حـــالا نشــسـتـم یــه گوشــه دارم ســتـاره مـیشـمـارم
تـــنــهـایــی عــیـــن یــــه تــبــر شــکسته بـرگ و ریـشـه مـو
ســـوزونـده آفـــت غـــــرور از حــــالا تــــا هـمـیـشـهمــــو
اـگر بـهــت گـفـتـه بــــودم حــالا تــــو مــال مــــن بــودی
مــن تــو خـــیـــال تــو بـــودم تــو تـُو خــیال مــن بـودی
کـاش کـه میـون مـن و تـو،تـو اون روزا حـصـار نـبــود
هـیـچـی مـیـونـمـون بـه جـز دلای بـیقرار نـبـود
انــگار کـه تـقـدیـر نـمیخواست تو در کنار من باشی
مــنــم بــهــار تــو بــاشــم تـــو هــم بــهــار مــــن بـاشــی
یـــــه خــلــوت ســاکــت و ســرد انـگـار اســیــرمــون شــده
نـمـیشـه فـکـر دیـگـه کـرد مـا خـیـلی دیــرمــون شــده
تـــو رفــتـــی و حــالا دیــگــه اونور دنـیـا خـونـتـه
انگار نه انگار که کسی اینور آب دیوونته
تـقصـیر هر دومون بوده ما عشقو نشناخته بودیم
فــقـط یـه قـصـر کـاغـذی تـو رؤیـامـون سـاخـتـه بـودیـم
بـــایــد یــکـی از مــا دو تــا غـرور و مـیگـذاشـت زیـر پـا
آروم بــه اون یـکـی مـیگــفــت یــه عــاشــقِ واقــعــی بـاش
جــدایــی دســتــای مــا یـــه اتّــفــاق ســــاده نــیــســت
ســــواره هــرگــز بـا خــبــر از غــصّــه پــیـاده نیست
تـوی مــســیـر عاشقی باید هوای دل و داشت
حـــرف دل و عــیـن قــســم رو طــاقــی چـشما گذاشت
حــالا کــه مـــن تــنــها شــدم قـــدر چــشــاتــو مـیدونــم
ولـی نــمـیشـه کــاری کــرد هــمـیــشــه تــنــهـا مــیمــونـم
کـاش تـــوی دنــیــا هــیــچ کـسـی قــربــونــیــه غــرور نــشــه
راه دو تــا پــرنــده کــاش هــیچ روزی از هــم دور نــشـــه

